Naam toertocht: Afslag gemist?
Datum: 04-07-2026
Auteur: Herman Baan
Toerleider(s): Jans Drijer
Groep: T7
Strava link:
Aantal KM: 75
Aantal leden: 10
Verslag: Start precies om 8 uur. Een normaal begin op de Middeldijk, Borkeld voorbij Wolthuis richting Geskesdijk.
De Oplegger links, het kleine klemmetje met wind tegen.
Het peletonnetje valt wat uit elkaar.
Jans grijpt direct in met vandaag blijven fie bij elkaar.
Op de Postweg vindt hergroepering plaats.
De Beuseberg volgt in rap tempo.
Bij Landgoed Outdoors hoor ik al iets van koffie, geen reactie van TL.
Vraag aan TL waar gaan we vandaag naar toe,
geen reactie en een stil zwijgen volgt.
Dit zwijgen zijn we een beetje verbaast over, hee is
toch wel good te passen hoppe vie?
De Zuurberg laten we rechts achter ons om de Russenweg
in te gaan. Commentaar is er ook dat de Russen al
achter Hoolt zitten. Alles wordt snel uitgelegd en de ontstane
misverstanden opgelost
We passeren de Ishidoro Privé Sauna maar Jans wil verder.
Na alle meningen gehoord te hebben zijn we al bij de
Bettinkdijk de snelweg over. De groep blijft keurig bij
elkaar, de wind is hier vol op kop, maar Jans heeft de wind
er goed onder.
Aangekomen in Zuidloo bij camping De Hoge Moat
rechtsaf naar de Rosse. Vandaar richting
Gorsselseweg en dan Epse .
Jans last een kleine pauze in om enig herstelwerk
te doen aan de nieuwe Garmin anders gaat het over
paden en wegen zoals driekieftenweg richting Harfsen.
Inmiddels is het tempo tegen de wind in aangepast.
Maar na bouwbedrijf Enderink lochemseweg
merken we er niets van. In Joppe bij de kerk
linksaf nu op weg naar de zessprong.
Hier zandpad Elzerdijk na 1.5 km rekken we al de castrol
lucht van de karts. Eindelijk ook koffie
van Adventure Eefde. Sterke verhalen horen tijdens de stop
genoeg. Maar de grote verrassing moet nog komen.
Jans vertelt dat ieder vandaag een PR kan rijden op de officiële baan van het
kart centrum er is tijd gereserveerd speciaal voor de TCR.
Na gewichts controle van de fietsen moeten
enkele bidons bijgevuld worden anders voldoen ze
niet aan de eis van 6.8 kg.
Start opstelling is willigkeurig maar na het
groene licht komen de renners/renster
in beweging voor een verkennende ronde.
Enkele starten wel heel rap en worden door
Brigit terug gezet. Dinant probeert nog te ontsnappen.
Albert ex enduroman controleerd nu. Bij de finish worden we officieel afgevlagd en tijden volgen later.
Foto's van Ep op app van T6/T7
Groet Herman.
Verstuurd: 04-07-2026 18:55
[foto_meesturen__verslagen]
Naam toertocht: IJsseltocht (WNC)
Datum: 25-04-2026
Auteur: Omar Oumnad
Toerleider(s): Wim Nooteboom
Groep: T2
Strava link:
Aantal KM: 132
Aantal leden: 12
Verslag: Vorige week vroeg Wim mij al: Ben je er volgende week ook bij? Dan hebben we IJsseltocht. Wim vroeg het zo specifiek omdat ik deze TCR klassieker, in een eerder tourverslag, al eens omgedoopt heb tot de ‘Wim Nooteboom Classic’ of in het kort: De ‘WNC’. De eerste keer dat ik deze toch mocht fietsen hadden we nog aluminium frames, droegen we net geen wollen truien meer en had een enkeling al shifters op het stuur. Tourleider Wim was steevast navigator en deed de hele route nog uit zijn hoofd! Je kunt het je haast niet meer voorstellen. Eigenlijk moest ik werken vandaag maar de WNC wacht op niemand dus ik heb er een lang weekend van gemaakt door een dienstje verlof te nemen.
Vanmorgen vol goede moed opgestaan, korte broek aan, lapje over de ketting, boterham met appelstroop en op naar de manege. Vanaf de Steenakkersweg zag ik al dat ik de enige was met een korte broek. Ik fiets altijd even om de grindbak heen en zag heel veel moeilijke gezichten mijn kant op kijken. Het was ook best wel fris moet ik zeggen maar ach gelukkig had ik wel handschoenen, lange mouwen, windstopper aan en een petje op. We vertrokken via Nijverdal richting Raalte waar we over een 6 kilometer lange klinkerweg knalden om vervolgens langs het Overijssels kanaal in Zwolle te belanden. Onderweg kreeg ik uiteraard een heel rondje de vraag: “Hej ’t nie koald met die kotte bokse?” In Zwolle hadden we de eerste stop bij een dependance van Nijhuis bouw. Ik weet niet meer precies hoe dat ontstaan is maar al enkele jaren zit deze extra stop er in. Ik geloof dat het destijds iets met een actie voor Duchenne Heroes te maken had maar pin me er niet op vast. De dochter van Rene had lekkere taarten gebakken dus we zaten er goed verzorgd bij!
Na het tweede kakkie boffie sprong ineens iedereen overeind en was ik de laatste die weer bij de groep aansloot. Een aantal man stond aan de andere kant van het gebouw in de zon te wachten en met de opmerking: ‘Ohw, staan jullie hier’ heb ik ze wijs gemaakt dat ik eigenlijk op hun aan het wachten was. We hervatten de rit met wat gekronkel door Zwolle om bij Harculo voor het eerst de IJssel te zien. Met prachtige vergezichten en een frisse wind tegen zetten we koers richting Kampen om daar de IJssel over te steken. Over de brug linksaf en na een kleine 80km arriveren we bij het oude vertrouwde koffieadresje in Zalk ‘de Oase’. We zaten lekker op het terras in de zon van onze drankjes en versnaperingen te genieten. De Zwaluwen Deventer kwam ook het terras op lopen met van die ‘SWORKS’ fietsen aan de hand. Een merk van de Action geloof ik. Uiteraard was ik net even in gesprek met een paar terrasgenoten toen iedereen weer overeind sprong en ik wederom de laatste was die zijn fiets van de gevel haalde. We reden de dijk op en meteen werd er snelheid gemaakt met het windje in de rug. De zon won inmiddels behoorlijk aan kracht dus ik heb ook even een rondje, ”Hej ’t nie warm met die lange bokse”, gedaan.
Met een gemiddelde van dik 50 per uur reden we het hele stuk richting Wijhe. Over drijven gesproken, bij Wijhe namen we de veerpont terug naar de goede kant van de IJssel. De terugweg was bekend terrein want volgens mij al de derde keer dit jaar dat we via deze route terug rijden. Eigenlijk was iedere zaterdag dit jaar een soort van IJsseltocht. Mijn benen liepen al aardig vol dus vooral het versnellen werd wat lastiger merkte ik. Via Broekland, Heeten en Holten draaiden we de bedieningsweg op richting Rijssen om nog even ouderwets snelheid te maken voor het sprintje Akkerdijk – Bordje Rijssen. Precies op dat punt was het wat druk met overig verkeer dus het sprintje lieten we, verstandig als we zijn, lopen. Lekker uitbollen naar huis en nu voldaan onder de overkapping dit verslagje aan het typen. Het was weer een geslaagde WNC! Mannen bedankt en tot de volgende keer maar weer.
Naam toertocht: Het Peuleke
Datum: 04-04-2026
Auteur: René Lammertink
Toerleider(s): René Lammertink
Groep: T3
Strava link:
Aantal KM: 108
Aantal leden: 20
Verslag: Paastocht T3
Zaterdag was het Paaszaterdag en dat betekent dat TCR weer trakteert op eieren in de pauze. Sinds de TV-serie op TV Oost ‘Van Jonge Leu en Oale Groond’, en dat is ook alweer een aantal jaren geleden, pauzeren de groepen waar Berend Schreurs en ik toerleider zijn op deze mooie locatie even buiten Rossum. Een traditie is geboren.
De voorbereidingen zijn niet moeilijk, een oude route uit de archieven opduikelen en we zijn bijna klaar. Het was een oude T2 route. Wat inkorten op de Tankenberg, en op de Paasberg een doorsteekje over een klein stukje gravel, en we zijn er. Vervolgens een bezoekje aan Tram2, zoals het etablissement tegenwoordig heet, voor de reservering van de eieren, en het verzoek de zaak speciaal voor ons vroege vogels eerder te openen.
De eigenaar is vriendelijk als altijd en had al een beetje op ons gerekend.
In tegenstelling tot de afgelopen weken, waar het koud en soms ook nat was, ziet het weer er dit keer beter uit. Het blijft droog en de temperaturen zullen tegen de middag oplopen naar 16 graden.
Om 06:30 uur gaat bij mij de wekker en het is dan nog donker (en koud…) in deze tijd van het jaar met de zomertijd die al is ingegaan. Het is even doorwerken met alle gebruikelijke rituelen en een logeerhond die ook moet worden uitgelaten. Maar het lukt allemaal, alleen voor de hond heb ik weinig tijd dit keer. Komt vanmiddag wel weer.
Klokslag 07:30 uur stap ik op de fiets. Bij het tankstation aan de Rijssensweg wacht ik de andere Enternaren op. Tegenwoordig zijn dat er niet veel, alleen de buren van de Erve Smedinck: Frank Pots, Rudy Weghorst en nieuw lid Monic Pluimers vergezellen me naar Rijssen.
Het was weer de eerste keer dat alle groepen gelijktijdig vertrekken, en het is daarom drukker dan de afgelopen weken bij de manege met ook de T5, T6 en de T7 aanwezig om 08:00 uur. Of is daar toch een groep later vertrokken? Ik weet het even niet. Het was een puzzeltje de afgelopen weken qua vertrektijden en het was zaak goed de apps in de gaten houden om niet te vroeg of te laat te komen.
De T3 kent de laatste weken een hele goede opkomst. Bij vertrek tel ik 18 deelnemers, ik stuur Het Peuleke een berichtje dat ze rekening moeten houden met 40 eieren. Kort na het vertrek blijken er toch nog 2 te zijn aangesloten, dat krijg ik door vanuit achter in de groep. Nu wordt het dus zeker splitsen, maar dat was al gebeurd, zo makkelijk gaat dat in deze groep. Johan Gerritsen neemt dit keer de tweede groep mee.
De heenweg gaat voorspoedig met de wind mee en ik moet af en toe manen het tempo niet te hoog te laten oplopen, dat lukt bij de een wat beter dan bij de ander, maar in de regel wordt er goed geluisterd. Een enkeling gebaart al snel om door te draaien voordat ik het aangeef. Prima, terug moeten we immers nog tegen de wind in en dan loert het gevaar dat we deze overmoed moeten bezuren en deze meneer wordt ook een dagje ouder..
Op een takje in een wiel na komen we mooi op tijd en zonder verder problemen bij Het Peuleke aan.
Het is er nog donker en hangt nog een dik slot om het hek. De eigenaar zal het toch niet vergeten zijn? Ik was er toch nog speciaal even langs geweest? Gelukkig komt alles op zijn pootjes terecht. Het hek wordt geopend en de gekookte eieren liggen al klaar.
Het etablissement zit goed vol met onze groep. Aan verhalen geen gebrek, met name de Rijssense en Enterse woningproblematiek voor ouderen wordt bij ons aan tafel uitgebreid besproken. Ondertussen laten we ons de eieren goed smaken.
Na de pauze hebben we inderdaad de wind tegen. Met snel draaien en met het sociale motto dat de sterksten de zwaarste lasten moeten droegen komen we op een enkel krampje na goed terug. De wat oudere meneer die voor de pauze versneld wilde doordraaien moet ik nu manen het wat rustiger aan te doen. Toch onverwachte reserves denk ik dan maar...
In Enter verlaat ik met Frank de groep, na iedereen fijne Paasdagen te hebben gewenst.
Verstuurd: 06-04-2026 20:35
[foto_meesturen__verslagen]
